Bugün mutfakta bir yandan kahvemi yudumlarken bir yandan da köşedeki örgü sepetime gözüm takıldı. Karışmış yumaklar, birbirine dolanmış ipler… Bazen bir ilmeği yanlış atarız ama o ip bizi hiç beklemediğimiz bir desene götürür, değil mi? İşte tam o an düşündüm; acaba hayatlarımız da tıpkı bu yumaklar gibi görünmez iplerle birbirine mi bağlı?
Uzak Doğu mitolojisinde, özellikle Çin ve Japon kültüründe çok zarif bir inanış vardır: "Kaderin Kırmızı İpi."
Bu inanışa göre tanrılar, birbirleriyle tanışması, birbirine yardım etmesi ya da hayat yolculuğunda birbirine eşlik etmesi gereken kişilerin ayak bileklerine (bazı anlatılarda serçe parmaklarına) görünmez kırmızı bir ip bağlarmış. Bu ip zamanla esneyebilir, düğümlenebilir, hatta inanılmaz derecede gerilebilir; ama asla kopmazmış.
Peki, bu efsane bize bugünün modern dünyasında ne anlatıyor?
Tesadüf Mü, Yoksa Görünmez Bir Düğüm Mü?
Hayatınızda hiç "Bu kişiyle tam da ihtiyacım olan zamanda tanıştım" dediğiniz oldu mu? Ya da yıllar sonra karşılaştığınız bir dostunuzla, sanki araya hiç zaman girmemiş gibi kaldığınız yerden devam edebildiğinizi fark ettiniz mi? Psikolojide buna bazen "eşzamanlılık" diyoruz. Ancak kalbimiz bunun sadece bir kavramdan fazlası olduğunu biliyor.
Sevgili Hamarat Ev Kedisi okurları, bazen hayatın yükü ağır geldiğinde veya kendimizi yalnız hissettiğimizde, o görünmez ipin ucunun bir yerlerde, birilerine bağlı olduğunu bilmek ruhumuza iyi gelir. Belki bugün fırından yeni çıkan kurabiyenizi paylaştığınız komşunuz, belki de otobüste size gülümseyen o yabancı; o an için kırmızı ipinizin diğer ucundaki kişidir.
İplerinize Sahip Çıkın
Tıpkı örgümüzde kaçan bir ilmeği sabırla topladığımız gibi, hayatımızdaki bağları da sabırla örmeliyiz. İpler bazen dolanır, düğüm olur; ama önemli olan o bağın varlığına inanmaktır. Unutmayın, hiçbir karşılaşma tesadüf değildir.
Haftaya yeni bir hikayede buluşmak üzere, sevgiyle ve bağlarla kalın!
Yorumlar